۱۰۶
به نام متفاوت ترین و نزدیک ترین
بعضا مشکل ما آدم ها این است که همه چیز را خیلی منطقی و جمع و تفریق پذیر می پنداریم،همیشه دنبال این هستیم که دو، دوتایمان بشود ۴ تا ، سریع و بدون دردسر! و خیلی اوقات این نمی شود! بعضا خیلی از چیزها اینطور نیست معادلات دیگری در میان است همه چیز ساده و بدون دردسر پیش نمیرود خیلی از این موضوعات حساب و کتاب بردار نیست مثل رفاقت! تو نمی توانی اراده کنی و با کسی رفاقت کنی اگر شد بر مبنای اراده تجارت است رفاقت نیست!در میان حتما باید نفعی باشد تو چیزی را واگذار میکنی و چیزی را دریافت مثل قانون تجارت!
امروز جاهایی رفتم برای اولین بار:تالار رودکی یه کنسرت موزیک نئوکلاسیک که واقعا من هارمونیش رو و ارتباط سازها رو با هم نفهمیدم!تا یه کافه نزدیک های چهار راه ولیعصر که آدم های درونش زیادی تخیلی بودند و وقتی واردش می شدی چشمانت ازدود سیگار می سوخت!کلا خاص بودن برای همه جذاب است هر کسی دوست دارد خاص باشد اما هر کس به طریقی!
بعضی نوشته ها برای مخاطب خاص است و بعضی از خطوط ِ بعضی نوشته ها برای مخاطب خاص تر، این خطوط از همان خطوط است: معادلات این دنیا متفاوت با آن طرف همه چیزش متفاوت است حتی میزان اندازه گیری اش هم فرق میکند ،چیز های بی ارزش نزد ما با ارزش است و چیزهای با ارزش بی ارزش!آن جا هم حساب و کتاب پذیر نیست! دو مورد همه پارامتر ها را تحت تاثیر قرار می دهد :اراده ی انسان و مشیت الهی(دموکراسی تو روز روشن)!
گاهی من نمی توانم مثل آدم های دور و برم باشم دوست دارم خاص باشم ،نگفتم خاص بودن برای همه جذاب است! اما خوب بودن نه!
موضوع : Uncategorized, دست نوشته های من
مطلب بعدی: ۱۰۷
مطلب قبلی: ۱۰۵
نویسنده : Saleh
زمان ارسال : ۷ خرداد ۱۳۸۹
خرداد ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۰۹ ق.ظ
شاید مشکل شما صنایعی ها این است که زیاد دو دو تا ۴ تا می کنین
هنوز داری دو دو تا ۴ تا میکنی… ؟
خرداد ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۱۶ ب.ظ
سلام .شاید خیلی حرف باشه که میشه بیان کرد.خوب بودن ارزشه ولی خوب بودن اول برای هر کدوم از ما معنا پیدا می کنه بعد در روابط با یکدیگر.اراده ی ما چیزی جز مشیت خدا نیست.از حضرت موسی
(ع)نقل شده:در خصوص چیزهایی که ورای کنترل شماست نگرانی بروز ندهید چرا که وقتی چیزی خارج از کنترل شما باشد نگرانی سودی ندارد.اما میان این حرفها شاید بهترین حرفی که میتونه ما رو متوجه ارادمون کنه این باشه که۰آگاهی به تنهایی شفابخشه۰ و من.تو.و ما می تونیم با ارادمون آگاهی پیدا کنیم به ارزش ها,خوب بودن ها,خواستن ها و با هم بودن ها.
نوشتت واقعا تحت تاثیر قرارم داد…
خرداد ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۳۴ ب.ظ
به رضا:اتفاقا این بازاری ها هی دو دو تا میکنن!بعد دو دو تاشون میشه ۱۰۰ تا!
خرداد ۸م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۳۷ ق.ظ
اشتباه ميكني
رفاقت هم ميشود با يك اراده باشد
گاهي خدا اينطور ميخواهد كه دو نفر فقط و تنها با يك اراده با هم رفيق بشوند
چون دلها دست اوست
و رفاقت بخش اعظم اهميتش محبت و عاطفه ي دو نفر است
پس ما كه نه صاحب اصلي اراده ايم
نه صاحب دلمان
نميتوانيم بگوييم نميشود
بيشتر فكر كن
خرداد ۹م, ۱۳۸۹ at ۱:۵۶ ب.ظ
میبینیم که
نظرات ما را
از دیدگان
مخفی میکنی
….
خرداد ۱۱م, ۱۳۸۹ at ۳:۵۸ ب.ظ
ببین عزیزم دوای شما پیش خودمه!!
یه سری قرص هست یه چندتا میندازی بالا دیگه راحت میشی. خودم میارم برات.
در ضمن همروز چه روز خوبیه! وای من چقد خوشحالم!.
خرداد ۱۱م, ۱۳۸۹ at ۶:۰۳ ب.ظ
وا! تو رو چه به این کارا؟ برو همون بستنی تو بخور برٍ گاندی! :دی
البته کافه رفتنه تو یکی تو دود و قال خیلی مشکوکه، خیلی!